't Begós met e book det ich neet kós lèze.

Hallo, ich bin Dott. Veurdet ich eine ontwikkelaar bin, bin ich eine lèzer.

Veur haos eder probleem det ich in mien laeve teigekwam, zaot 't antwoord al in e book. Dus ich lès väöl, hoonderd oer 't jaor, soms twiehoonderd.

En 't zelfde bleef gebeure. Ich woort verleefd op e book det noets in mien memertaol Chinees waor vertaald. Dus ich deej wat eder lèzer deit: ich wachtde. Eder paar maonde ging ich op zeuk nao 'n vertaling en vónd niks. De miste beuk waere nooit vertaald, en de gelökkige paar duure jaore veurdet ze aankome.

Dus ich naom de zjware waeg, al is "lucky" dichterbie de waorheid. Ich kós al good genóg Ingels um mich te redde. Mer good genóg haet e prieske: ich haw noets zoo gaw in 't Ingels gelaeze wie in mien eige taol. E book det mich in 't Chinees 'n waek kós, kós mich väöl langer in 't Ingels. De deur góng aope, mer de pries um binne te kome waor absurd. En ich waor ein van de gelökkige, mer neemes zów 'n hiel taol mote lere allein um e book te lèze wodet ze van houwe, zeker neet noe, noe AI vertaling, veur alle praktische doele, tot e opgelost probleem haet gemaak.

Ich dink neet det de taol wo-in e book geschreve is zów mote beslisse wae 't mag lèze.

Dus ich bouwde BookTranslator. Doe geefs 't e book in 'n taol dieste neet kins lèze, en 't geef dich 't geheel truuk in ein dieste wel kins.

De technologie waor d'r al; emes móós 't allein bouwe. Ich bouwde 't veur mich, mer ich waor neet de eenige dae wachtde.