Dit het begin met 'n boek wat ek nie kon lees nie.

Hallo, ek is Dott. Voordat ek 'n ontwikkelaar is, is ek 'n leser.

Vir amper elke probleem waarteen ek in die lewe vasgeloop het, het die antwoord reeds in 'n boek gelê. So ek lees baie, honderd uur per jaar, soms tweehonderd.

En dieselfde ding het bly gebeur. Ek sou verlief raak op 'n boek wat nog nooit in my moedertaal Chinees vertaal is nie. So ek het gedoen wat elke leser doen: ek het gewag. Elke paar maande sou ek 'n vertaling gaan soek en met leë hande terugkom. Die meeste boeke word glad nie vertaal nie, en die gelukkige min neem jare om aan te kom.

So ek het die moeilike uitweg gekies, hoewel "gelukkig" nader aan die waarheid is. Ek kon reeds Engels goed genoeg lees om deur te kom. Maar goed genoeg het 'n prys: ek het nog nooit so vinnig in Engels gelees soos ek in my eie taal doen nie. 'n Boek wat my 'n week in Chinees neem, kan veel langer in Engels neem. Die deur het oopgegaan, maar die prys van toegang was absurd. En ek was een van die gelukkiges, maar niemand behoort 'n hele taal te moet leer net om 'n boek te lees waarvan hulle hou nie, veral nie nou nie, wanneer AI vertaling, vir alle praktiese doeleindes, 'n opgeloste probleem gemaak het.

Ek dink nie die taal waarin 'n boek geskryf is, behoort te besluit wie dit mag lees nie.

So ek het BookTranslator gebou. Jy gee dit 'n boek in 'n taal wat jy nie kan lees nie, en dit gee jou die hele ding terug in een wat jy kan.

Die tegnologie was reeds daar; iemand moes dit net bou. Ek het dit vir myself gebou, maar ek was nie die enigste een wat gewag het nie.