Сè започна со книга што не можев да ја прочитам.

Здраво, јас сум Dott. Пред да бидам програмер, јас сум читател.

За речиси секој проблем на кој наидов во животот, одговорот веќе се наоѓаше во некоја книга. Затоа читам многу, стотина часа годишно, понекогаш и двесте.

И постојано се случуваше истото. Се вљубував во некоја книга што никогаш не била преведена на мојот мајчин јазик, кинески. Затоа го правев она што го прави секој читател: чекав. На секои неколку месеци барав превод и се враќав со празни раце. Повеќето книги воопшто никогаш не се преведуваат, а на среќните малкумина им требаат години да пристигнат.

Затоа го избрав тешкиот пат, иако „среќен“ е поблиску до вистината. Веќе читав англиски доволно добро за да се снаоѓам. Но доволно добро си има цена: никогаш не сум читал толку брзо на англиски колку што читам на својот јазик. Книга што ми одзема една недела на кинески може да ми одземе многу подолго на англиски. Вратата се отвори, но цената на влезот беше апсурдна. И јас бев меѓу среќните, но никој не би требало да учи цел јазик само за да прочита книга што ја сака, а најмалку сега, кога вештачката интелигенција го направи преводот, за сите практични цели, решен проблем.

Не мислам дека јазикот на кој е напишана некоја книга треба да одлучува кој има право да ја прочита.

Затоа го создадов BookTranslator. Му давате книга на јазик што не можете да го читате, а тој ви ја враќа целата на јазик што можете.

Технологијата веќе беше тука; некој само требаше да ја изгради. Ја изградив за себе, но не бев единствениот што чекаше.