Ilianza na kitabu ambacho sikuweza kukisoma.

Habari, mimi ni Dott. Kabla ya kuwa msanidi programu, mimi ni msomaji.

Kwa karibu kila tatizo nililokutana nalo maishani, jibu lilikuwa tayari limekaa ndani ya kitabu. Kwa hivyo nasoma sana, saa mia moja kwa mwaka, wakati mwingine mia mbili.

Na jambo lile lile liliendelea kutokea. Ningevutiwa na kitabu ambacho hakikuwahi kutafsiriwa katika lugha yangu ya asili ya Kichina. Kwa hivyo nikafanya kile ambacho kila msomaji hufanya: nikasubiri. Kila baada ya miezi michache ningeenda kutafuta tafsiri na kurudi mikono mitupu. Vitabu vingi havitafsiriwi kamwe, na vile vichache vyenye bahati huchukua miaka kufika.

Kwa hivyo nikachukua njia ngumu ya kutoka, ingawa "lucky" iko karibu zaidi na ukweli. Tayari nilisoma Kiingereza vizuri vya kutosha kupata riziki. Lakini vizuri vya kutosha kuna gharama yake: sijawahi kusoma haraka katika Kiingereza kama ninavyosoma katika lugha yangu mwenyewe. Kitabu kinachonichukua wiki moja kwa Kichina kinaweza kunichukua muda mrefu zaidi kwa Kiingereza. Mlango ulifunguka, lakini bei ya kuingia ilikuwa ya kipuuzi. Nami nilikuwa mmoja wa wenye bahati, lakini hakuna mtu anayepaswa kujifunza lugha nzima ili tu kusoma kitabu anachokipenda, hasa sasa, wakati AI imefanya tafsiri, kwa madhumuni yote ya kivitendo, kuwa tatizo lililotatuliwa.

Sidhani lugha ambayo kitabu kiliandikwa nayo inapaswa kuamua nani apate kukisoma.

Kwa hivyo nikajenga BookTranslator. Unakipa kitabu katika lugha usiyoweza kuisoma, nacho kinakurudishia chote katika lugha unayoweza.

Teknolojia ilikuwa tayari ipo; mtu tu alihitaji kuijenga. Niliijenga kwa ajili yangu, lakini sikuwa peke yangu niliyekuwa nasubiri.