Усё пачалося з кнігі, якую я не мог прачытаць.

Прывітанне, я Dott. Перш чым я стаў распрацоўшчыкам, я быў чытачом.

Амаль на кожную праблему, з якой я сутыкаўся ў жыцці, адказ ужо ляжаў у нейкай кнізе. Таму я чытаў шмат — сто гадзін на год, а часам і дзвесце.

І адно і тое ж паўтаралася зноў і зноў. Я закохваўся ў кнігу, якую ніколі не перакладалі на маю родную мову — кітайскую. І я рабіў тое, што робіць кожны чытач: чакаў. Кожныя некалькі месяцаў я шукаў пераклад і заставаўся ні з чым. Большасць кніг увогуле ніколі не перакладаюць, а тыя нешматлікія шчаслівыя даходзяць гадамі.

Таму я выбраў цяжкі шлях, хоць «пашанцавала» бліжэй да праўды. Я ўжо чытаў па-англійску дастаткова, каб абыходзіцца. Але «дастаткова» мае сваю цану: я ніколі не чытаў па-англійску так хутка, як на роднай мове. Кніга, на якую па-кітайску мне патрэбны тыдзень, па-англійску можа заняць значна больш. Дзверы адчыніліся, але цана за ўваход была абсурднай. І я быў з ліку шчаслівых, але ніхто не павінен вучыць цэлую мову толькі дзеля таго, каб прачытаць любімую кнігу — тым больш зараз, калі ІІ практычна вырашыў задачу перакладу.

Я не думаю, што мова, на якой напісана кніга, павінна вырашаць, каму дазволена яе чытаць.

Таму я стварыў BookTranslator. Вы даяце яму кнігу на мове, якую не можаце прачытаць, а ён вяртае вам яе цалкам на мове, якую вы разумееце.

Тэхналогія ўжо існавала; заставалася толькі, каб хтосьці яе стварыў. Я зрабіў гэта для сябе, але не толькі я адзін чакаў.