ეს ყველაფერი წიგნით დაიწყო, რომელსაც ვერ ვკითხულობდი.

გამარჯობა, მე ვარ Dott. სანამ დეველოპერი ვარ, მე მკითხველი ვარ.

თითქმის ყველა პრობლემისთვის, რომელსაც ცხოვრებაში წავაწყდი, პასუხი უკვე წიგნში იდო. ამიტომ ბევრს ვკითხულობ, წელიწადში ასი საათი, ზოგჯერ ორასიც.

და ერთი და იგივე ხდებოდა თავიდან და თავიდან. შემიყვარდებოდა წიგნი, რომელიც არასოდეს ყოფილა ნათარგმნი ჩემს მშობლიურ ჩინურ ენაზე. ამიტომ ვაკეთებდი იმას, რასაც ყველა მკითხველი აკეთებს: ველოდებოდი. ყოველ რამდენიმე თვეში ერთხელ თარგმანს ვეძებდი და ხელცარიელი ვბრუნდებოდი. წიგნების უმეტესობა საერთოდ არ ითარგმნება, ხოლო იმ იღბლიან რამდენიმეს წლები სჭირდება რომ მოვიდეს.

ამიტომ რთული გზა ავირჩიე, თუმცა "lucky" უფრო ახლოსაა სიმართლესთან. ინგლისურს უკვე საკმარისად ვკითხულობდი რომ როგორმე გამეტანა. მაგრამ საკმარისად კარგად თავისი ფასი აქვს: ინგლისურად არასოდეს წამიკითხავს ისე სწრაფად, როგორც ჩემს საკუთარ ენაზე. წიგნი, რომელსაც ჩინურად კვირა სჭირდება, ინგლისურად ბევრად მეტ დროს მართმევს. კარი გაიღო, მაგრამ შესვლის ფასი აბსურდული იყო. და მე ერთ-ერთი იღბლიანი ვიყავი, მაგრამ არავის უნდა მოუწიოს მთელი ენის სწავლა მხოლოდ იმისთვის, რომ საყვარელი წიგნი წაიკითხოს, მითუმეტეს ახლა, როცა ხელოვნურმა ინტელექტმა თარგმანი, პრაქტიკულად, გადაჭრილ ამოცანად აქცია.

არ მგონია, რომ ის ენა, რომელზეც წიგნი დაიწერა, უნდა წყვეტდეს, ვის აქვს მისი წაკითხვის უფლება.

ამიტომ შევქმენი BookTranslator. თქვენ აძლევთ მას წიგნს ენაზე, რომელსაც ვერ კითხულობთ, და ის აბრუნებს მთელ წიგნს ისეთ ენაზე, რომელსაც შეგიძლიათ წაიკითხოთ.

ტექნოლოგია უკვე არსებობდა; უბრალოდ ვიღაცას უნდა შეექმნა. მე ჩემთვის შევქმენი, მაგრამ ერთადერთი მოლოდინში მყოფი მე არ ვიყავი.