ມັນເລີ່ມຕົ້ນຈາກໜັງສືເຫຼັ້ມໜຶ່ງທີ່ຂ້ອຍອ່ານບໍ່ໄດ້.

ສະບາຍດີ, ຂ້ອຍຊື່ Dott. ກ່ອນທີ່ຈະເປັນນັກພັດທະນາ, ຂ້ອຍເປັນນັກອ່ານ.

ສຳລັບເກືອບທຸກບັນຫາທີ່ຂ້ອຍພົບໃນຊີວິດ, ຄຳຕອບໄດ້ຢູ່ໃນໜັງສືແລ້ວ. ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງອ່ານຫຼາຍ, ໜຶ່ງຮ້ອຍຊົ່ວໂມງຕໍ່ປີ, ບາງເທື່ອສອງຮ້ອຍ.

ແລະສິ່ງດຽວກັນກໍເກີດຂຶ້ນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ຂ້ອຍຫຼົງຮັກໜັງສືທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກແປເປັນພາສາແມ່ຂອງຂ້ອຍຄືພາສາຈີນ. ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເຮັດໃນສິ່ງທີ່ນັກອ່ານທຸກຄົນເຮັດ: ຂ້ອຍລໍຖ້າ. ທຸກໆສອງສາມເດືອນຂ້ອຍໄປຊອກຫາຄຳແປແລ້ວກໍບໍ່ພົບ. ໜັງສືສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ເຄີຍຖືກແປເລີຍ, ແລະສ່ວນໜ້ອຍທີ່ໂຊກດີກໍໃຊ້ເວລາຫຼາຍປີກວ່າຈະມາເຖິງ.

ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເລືອກທາງທີ່ຍາກ, ເຖິງແມ່ນວ່າ "lucky" ຈະໃກ້ຄຽງກັບຄວາມຈິງຫຼາຍກວ່າ. ຂ້ອຍອ່ານພາສາອັງກິດໄດ້ດີພໍທີ່ຈະຜ່ານພົ້ນໄປແລ້ວ. ແຕ່ດີພໍກໍມີລາຄາ: ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍອ່ານພາສາອັງກິດໄດ້ໄວເທົ່າກັບພາສາຂອງຂ້ອຍເອງ. ໜັງສືທີ່ຂ້ອຍໃຊ້ເວລາໜຶ່ງອາທິດໃນພາສາຈີນ ອາດໃຊ້ເວລາດົນກວ່າຫຼາຍໃນພາສາອັງກິດ. ປະຕູໄດ້ເປີດອອກ, ແຕ່ລາຄາຄ່າເຂົ້າກໍໄຮ້ສາລະ. ແລະຂ້ອຍກໍເປັນໜຶ່ງໃນຄົນທີ່ໂຊກດີ, ແຕ່ບໍ່ຄວນມີໃຜຕ້ອງຮຽນຮູ້ພາສາທັງພາສາພຽງເພື່ອອ່ານໜັງສືທີ່ເຂົາຮັກ, ໂດຍສະເພາະໃນຕອນນີ້, ເມື່ອ AI ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການແປ, ໃນທາງປະຕິບັດແລ້ວ, ກາຍເປັນບັນຫາທີ່ແກ້ໄຂແລ້ວ.

ຂ້ອຍບໍ່ຄິດວ່າພາສາທີ່ໜັງສືຖືກຂຽນຂຶ້ນ ຄວນຈະຕັດສິນວ່າໃຜຈະໄດ້ອ່ານມັນ.

ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງສ້າງ BookTranslator ຂຶ້ນ. ເຈົ້າໃຫ້ໜັງສືໃນພາສາທີ່ເຈົ້າອ່ານບໍ່ໄດ້, ແລະມັນຈະສົ່ງທັງໝົດຄືນໃຫ້ເຈົ້າໃນພາສາທີ່ເຈົ້າອ່ານໄດ້.

ເຕັກໂນໂລຊີໄດ້ມີຢູ່ແລ້ວ; ພຽງແຕ່ຕ້ອງມີໃຜສ້າງມັນຂຶ້ນມາ. ຂ້ອຍສ້າງມັນຂຶ້ນເພື່ອຕົວຂ້ອຍເອງ, ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຄົນດຽວທີ່ລໍຖ້າ.