Jak przygotować plik książki do tłumaczenia

Przygotuj książkę do tłumaczenia, tworząc jeden zamrożony, kompletny pakiet źródłowy oraz bazę akceptacyjną. Rozstrzygnij kwestię rewizji, określ, co powinno, a co nie powinno być tłumaczone, zinwentaryzuj rozdziały i zasoby, zdefiniuj imiona i terminologię oraz wybierz format źródłowy, który zachowa strukturę potrzebną w języku docelowym.

Nie zaczynaj od pliku o nazwie final-final-2.docx i nie wyjaśniaj brakujących decyzji później. Tłumaczenie zwielokrotnia dwuznaczność tekstu źródłowego w każdym języku docelowym.

Skorzystaj z poniższej listy kontrolnej:

1. Zamroź dokładne wydanie źródłowe.
2. Usuń lub celowo zachowaj komentarze, rewizje i ukrytą treść.
3. Wybierz najlepszy format źródłowy.
4. Zinwentaryzuj materiały wstępne, rozdziały, materiały końcowe, notatki, obrazy i tablice.
5. Oznacz treść podlegającą tłumaczeniu oraz tę, która ma zostać niezmieniona.
6. Utwórz początkową listę terminologii i encji.
7. Skompletuj czcionki, źródła obrazów, odnośniki i instrukcje.
8. Zarejestruj liczby oraz reprezentatywne fragmenty testowe.
9. Zdefiniuj kryteria akceptowalności przetłumaczonego pliku.

Pobierz szablon wstępnej weryfikacji źródła tłumaczenia książki i wypełnij go przed przesłaniem całego pliku lub przekazaniem go tłumaczowi.

Zamroź jedno autorytatywne wydanie źródłowe

Utwórz rekord źródłowy zawierający:

• tytuł i podtytuł;
• autora i wydanie;
• język źródłowy;
• nazwę pliku i rewizję;
• zamrożona data;
• liczba rozdziałów i sekcji;
• liczba słów lub inna stabilna baza treści;
• zawarte materiały wstępne i końcowe; oraz
• właściciel upoważniony do zatwierdzania zmian w źródle.

Późniejsze poprawki należy zapisywać w rejestrze zmian. Każdy wpis powinien zawierać lokalizację źródłową, starą treść, nową treść, powód, datę oraz dotknięte wydania docelowe. Nie należy nadpisywać zamrożonego źródła, dopóki tłumaczenie jest w toku.

Jeśli nie potrafisz wyjaśnić, który plik jest wiążący, zatrzymaj się. Zespół tłumaczeniowy nie jest w stanie pogodzić wersji, których nie rozróżniono.

Rozwiąż komentarze, śledzone zmiany i ukrytą treść

W przypadku manuskryptów DOCX zdecyduj, czy każde śledzone wstawienie lub usunięcie zostało zaakceptowane lub odrzucone oraz czy komentarze należą do pakietu tłumaczeniowego. Ukrywanie znacznizków to nie ich usunięcie. Obecne wytyczne firmy Microsoft dotyczące programu Word stanowią, że śledzone zmiany muszą zostać zaakceptowane lub odrzucone, aby je usunąć; widok „Bez znacznizków” ukrywa je tylko tymczasowo.

Utwórz dwa pliki, gdy historia redakcyjna jest przydatna:

• czyste źródło tłumaczenia z rozwiązanym tekstem; oraz
• tylko do odczytu kopię referencyjną zachowującą komentarze lub historię wersji.

Sprawdź również ukryty tekst, właściwości dokumentu, nagłówki, stopki, przypisy dolne, przypisy końcowe, pola tekstowe, tekst alternatywny oraz osadzone obiekty. Jeśli plik zawiera poufne lub nieopublikowane materiały, przejdź listę kontrolną prywatności tłumaczenia dokumentów przed ich udostępnieniem lub przesłaniem.

Wybierz format źródłowy według struktury, a nie wygody

Użyj najbardziej pierwotnego edytowalnego źródła, do którego masz uprawnienia, i zachowaj eksport referencyjny pokazujący zamierzony wygląd. Konwersja czystego pliku EPUB lub DOCX do formatu PDF przed tłumaczeniem często powoduje utratę przydatnej struktury.

W przypadku materiałów składających się wyłącznie z obrazów użyj opcji wstępna weryfikacja tłumaczenia skanowanego pliku PDF zanim potraktujesz tekst z OCR jako źródło.

Sporządź spis całej książki, a nie tylko rozdziałów treści

Wypisz każdą jednostkę treści i jej zamierzony sposób przetworzenia:

• tekst na okładce;
• strona tytułowa i strona praw autorskich;
• dedykacja, motto i podziękowania;
• spis treści;
• wstępy i przedmowy;
• rozdziały główne;
• tabele, ryciny, podpisy oraz tekst znajdujący się wewnątrz obrazów;
• przypisy dolne i końcowe;
• bibliografia i cytaty;
• dodatki, słowniczek i indeks;
• biografia autora i wezwania do działania; oraz
• metadane i opis w sklepie obsługiwane poza plikiem głównym.

Przypisz stabilne ID każdemu rozdziałowi, rycinie, tabeli i notatce. Zanotuj, czy dany element jest tłumaczony, zachowany, zastąpiony, odtworzony lub wykluczony. Brakujący dodatek powinien być widoczny w inwentarzu, zanim stanie się pominięciem w tekście docelowym.

W przypadku formatu EPUB specyfikacja W3C wymaga, aby zasoby publikacji były wymienione w manifeście pakietu, oraz wykorzystuje metadane pakietu do informacji takich jak tytuł i autor. Specyfikacja EPUB 3.3 specification jest tu przydatna, ponieważ pakiet stanowi uporządkowaną publikację, a nie zbiór zamiennych plików tekstowych.

Oznacz elementy, które nie powinny być tłumaczone

Utwórz listę elementów wyłączonych z tłumaczenia, takich jak:

• imiona i nazwiska autorów oraz współtwórców, jeśli ich zatwierdzona forma pozostaje niezmieniona;
• znaki towarowe i nazwy produktów;
• adresy URL, adresy e-mail, identyfikatory oraz numery ISBN;
• kod, polecenia, ścieżki plików i wzory;
• cytowane tytuły, które muszą zachować formę źródłową;
• neologizmy oczekujące na decyzję redakcyjną; oraz
• cytaty, które powinny wykorzystywać istniejące, autoryzowane tłumaczenie.

Dodaj powód i kontekst dla każdego elementu. Oznaczenie „DNT” bez wyjaśnienia może prowadzić do zachowania niewłaściwego ciągu znaków lub pominięcia treści, których czytelnicy faktycznie potrzebują w przetłumaczonej formie.

Zestawienie Internationalization Tag Set organizacji W3C zawiera kategorie danych dotyczące tego, czy treść powinna zostać przetłumaczona, terminologii oraz informacji kontekstowych. Jego ITS 2.0 requirements ilustrują zasadę leżącą u ich podstaw: zbywalność i kontekst są jawnymi metadanymi, a nie domysłami pozostawionymi każdemu tłumaczowi.

Zbuduj pierwszą inwentaryzację terminologii i encji

Nie czekaj do 12. rozdziału, aby zdecydować, jak należy traktować powtarzające się nazwisko lub pojęcie. Zacznij od:

• nazw postaci, miejsc, organizacji i produktów;
• tytułów i form grzecznościowych;
• zdefiniowanych terminów technicznych lub akademickich;
• wymyślonego słownictwa;
• skrótów;
• powtarzających się etykiet interfejsu lub procedur;
• jednostek i konwencji pomiarowych; oraz
• terminów, które celowo zmieniają się w zależności od kontekstu.

Dla każdego wpisu uwzględnij formę wyjściową, definicję lub kontekst, zatwierdzoną formę docelową, gdy jest znana, odrzucone warianty, reguły kapitalizacji lub odmiany, pierwszą lokalizację oraz właściciela decyzji.

Początkowa lista nie musi przewidywać każdego terminu. Musi zapobiegać oczywistym rozbieżnościom i zapewniać miejsce do rejestrowania późniejszych decyzji. Użyj szablonu spójności terminologii książki jako zasobu roboczego.

Skompletuj zasoby zewnętrzne i informacje o prawach

Plik książki może zależy od materiałów, które nie są w pełni osadzone:

• źródeł obrazów w wysokiej rozdzielczości;
• edytowalnych diagramów;
• plików czcionek i zapisów licencji;
• grafiki okładki i warstw tekstowych;
• powiązanych mediów;
• istniejących zatwierdzonych tłumaczeń;
• zezwoleń na cytaty, teksty piosenek lub obrazy; oraz
• przewodników stylów lub wytycznych wydawcy.

Nie zakładaj, że zgoda na publikację tekstu źródłowego automatycznie obejmuje przetłumaczone wydanie na każdym rynku. Zarejestruj właściciela praw oraz zatwierdzony zakres dla materiałów, które będą powielane lub adaptowane.

W przypadku czcionek określ docelowe skrypty przed tłumaczeniem. Czcionka obsługująca wyłącznie alfabet łaciński może wyglądać dobrze w tekście źródłowym, a całkowicie zawieść w przypadku języka arabskiego, japońskiego lub dewanagari. Zapewnij licencjonowaną czcionkę lub zatwierdzony zamiennik zamiast pozostawiać zespół produkcyjny bez wytycznych po tłumaczeniu.

Utwórz punkt odniesienia, który umożliwi wykrycie pominięć

Zarejestruj praktyczne liczby przed tłumaczeniem:

• rozdziały i główne sekcje;
• nagłówki według poziomów;
• akapity lub bloki tekstu, jeśli format je ujawnia;
• ryciny, tabele, podpisy, przypisy i odnośniki;
• wpisy spisu treści;
• elementy materiałów wstępnych i końcowych; oraz
• liczbę słów w języku źródłowym jako odniesienie, a nie regułę równości w języku docelowym.

Docelowa liczba słów zmieni się w zależności od języka, dlatego nie odrzucaj tłumaczenia tylko dlatego, że jest dłuższe. Użyj liczników, aby znaleźć brakujące, zduplikowane lub niespodziewanie puste struktury.

W przypadku formatu EPUB przeprowadź test zgodności dla źródła. EPUBCheck jest utrzymywany przez konsorcjum DAISY w imieniu W3C i sprawdza zgodność plików EPUB. Naprawienie błędów pakietu źródłowego przed tłumaczeniem zapobiega nieporozumieniom co do tego, czy proces tłumaczenia je wywołał.

Wybierz reprezentatywne fragmenty przed pełnym tłumaczeniem

Wybierz mały zestaw testowy, który obnaży rzeczywisty stopień trudności książki:

• prozę wstępną;
• dialog lub fragment silnie oparty na konkretnym głosie/stylu;
• sekcję nasyconą terminologią;
• tabelę, ryciny, przypis dolny lub odsyłacz;
• długi akapit oraz krótki, pofragmentowany tekst;
• fragment specyficzny kulturowo lub wieloznaczny; oraz
• późniejszy rozdział, który sprawdza ciągłość z wcześniejszymi decyzjami.

Użyj tej samej paczki, aby porównać przepływy pracy i ustalić przewodnik stylu. Nie pozwól, aby dostawca lub narzędzie udowadniało jakość tylko na najprostszej pierwszej stronie.

Ten test nie jest gwarancją, że cała książka zachowa się identycznie. To tani sposób na odrzucenie złego formatu źródłowego, słowniczka lub procesu recenzji przed jego skalowaniem.

Zdefiniuj kryteria akceptacji przed rozpoczęciem tłumaczenia

Zapisz:

• język docelowy i ustawienia regionalne;
• zamierzone zastosowanie: czytanie prywatne, wersja robocza redakcyjna, badania wewnętrzne lub publikacja;
• format wyjściowy;
• wymagana wersja dwujęzyczna lub wyłącznie docelowa;
• zatwierdzone nazwy i terminologia;
• struktury, które muszą pozostać użyteczne;
• oczekiwana recenzja ludzka;
• zasady dotyczące stopnia ciężkości błędów i eskalacji; oraz
• kto zatwierdza język, tematykę i ostateczną produkcję.

Jeśli celem jest publiczna publikacja, uwzględnij redakcję w języku ojczystym oraz korektę ostatecznego formatu. Jeśli celem jest czytanie osobiste, kompletność i użyteczne znaczenie mogą wystarczyć. lista kontrolna jakości tłumaczenia książek może stać się dziennikiem akceptacji dla ukończonego tekstu docelowego.

Gdzie pasuje BookTranslator

Gdy pakiet źródłowy jest stabilny, prześlij w pełni obsługiwany plik za pomocą przepływu pracy BookTranslator. Formaty EPUB, PDF i DOCX wymagają odmiennego sprawdzenia, dlatego przed zobowiązaniem się do pełnego planu recenzji przetłumacz reprezentatywny pakiet testowy lub sprawdź trudną sekcję. Użyj automatycznego słowniczka dla powtarzających się nazw i terminów oraz skorzystaj z wyjścia dwujęzycznego tam, gdzie jest obsługiwane, aby przejrzeć ważne fragmenty.

BookTranslator nie rozwiązuje niejasności źródłowych, nie zatwierdza praw autorskich, nie udziela licencji na czcionki ani nie decyduje, które poprawki powinny znaleźć się w książce. Są to decyzje dotyczące przygotowania źródła. W przypadku skanowanych plików PDF tryb OCR przedkłada odzyskalną przetłumaczonu treść nad dokładne odwzorowanie oryginalnej strony.

Ostateczna brama pakietu źródłowego

Książka jest gotowa do tłumaczenia tylko wtedy, gdy:

• jedna autorytatywna wersja źródłowa jest zamrożona;
• wersje, komentarze, ukryta treść i wykluczenia są rozstrzygnięte;
• wybrano najlepszą dostępną ścieżkę EPUB, DOCX, PDF lub OCR;
• każdy rozdział, zasób, notatka i element materiałów końcowych ma określoną metodę postępowania;
• decyzje dotyczące DNT i terminologii mają swoich właścicieli;
• zasoby źródłowe, czcionki, odniesienia i informacje o prawach są spakowane;
• liczności strukturalne i reprezentatywne fragmenty zostały zarejestrowane; oraz
• język docelowy, zamierzone zastosowanie, dane wyjściowe, głębokość recenzji i kryteria akceptacji są jawne.

Dobre przygotowanie źródła nie gwarantuje dobrego tłumaczenia. Usuwa ono unikane niejasności i daje recenzentom dowody w przypadku zagubienia czegokolwiek.