Filloi me një libër që nuk mund ta lexoja.

Përshëndetje, unë jam Dott. Përpara se të jem programues, jam lexues.

Për pothuajse çdo problem që kam hasur në jetë, përgjigjja gjendej tashmë në një libër. Prandaj lexoj shumë, njëqind orë në vit, ndonjëherë dyqind.

Dhe e njëjta gjë ndodhte vazhdimisht. Bija në dashuri me një libër që nuk ishte përkthyer kurrë në gjuhën time amtare kineze. Kështu bëra atë që bën çdo lexues: prita. Çdo pak muaj shkoja të kërkoja një përkthim dhe kthehesha duarbosh. Shumica e librave nuk përkthehen kurrë fare, dhe ata pak me fat kërkojnë vite për të mbërritur.

Kështu që zgjodha rrugën e vështirë, edhe pse "lucky" është më afër së vërtetës. E lexoja tashmë anglishten mjaftueshëm mirë për t'ia dalë. Por mjaftueshëm mirë ka një çmim: nuk kam lexuar kurrë aq shpejt në anglisht sa lexoj në gjuhën time. Një libër që në kinezisht më merr një javë, në anglisht mund të më marrë shumë më gjatë. Dera u hap, por çmimi i hyrjes ishte absurd. Dhe unë isha një nga me fatët, por askush nuk duhet të mësojë një gjuhë të tërë vetëm për të lexuar një libër që e do, aq më pak tani, kur AI e ka bërë përkthimin, praktikisht, një problem të zgjidhur.

Nuk mendoj se gjuha në të cilën u shkrua një libër duhet të vendosë se kush mund ta lexojë atë.

Kështu që ndërtova BookTranslator. Ti i jep një libër në një gjuhë që nuk mund ta lexosh, dhe ai ta kthen të tërin në një gjuhë që e kupton.

Teknologjia ishte tashmë aty; dikush thjesht duhej ta ndërtonte. E ndërtova për veten, por nuk isha i vetmi që prisja.