Irakurri ezin nuen liburu batekin hasi zen.

Kaixo, Dott naiz. Garatzaile izan baino lehen, irakurle naiz.

Bizitzan aurkitu ditudan arazo ia guztien erantzuna liburu batean zegoen jada. Beraz, asko irakurtzen dut, ehun ordu urtean, batzuetan berrehun.

Eta gauza bera gertatzen zitzaidan behin eta berriro. Nire ama-hizkuntzara, txinerara, inoiz itzuli ez zen liburu batez maitemintzen nintzen. Beraz, irakurle orok egiten duena egiten nuen: itxaron. Hilabete gutxiro itzulpen baten bila ibiltzen nintzen eta esku hutsik gelditzen. Liburu gehienak ez dira inoiz itzultzen, eta zorionekoak diren gutxi horiek urteak behar dituzte iristeko.

Beraz, bide zaila hartu nuen, nahiz eta „lucky“ egiatik hurbilago dagoen. Ingelesa nahikoa ondo irakurtzen nuen jada moldatzeko. Baina „nahikoa ondo“ horrek prezio bat du: inoiz ez dut ingelesez nire hizkuntzan bezain azkar irakurri. Txineraz aste bat hartzen didan liburu batek askoz gehiago har diezaidake ingelesez. Atea ireki zen, baina sarreraren prezioa zentzugabea zen. Eta ni zorionekoetako bat nintzen, baina inork ez luke hizkuntza oso bat ikasi beharko maite duen liburu bat irakurtzeko soilik, are gutxiago orain, adimen artifizialak itzulpena, praktikan, ebatzitako arazo bihurtu duenean.

Ez dut uste liburu bat idatzi zen hizkuntzak erabaki behar duenik nork duen hura irakurtzeko eskubidea.

Beraz, BookTranslator sortu nuen. Irakurri ezin duzun hizkuntza batean dagoen liburu bat ematen diozu, eta osorik itzultzen dizu irakur dezakezun batean.

Teknologia han zegoen jada; norbaitek sortu behar zuen besterik ez. Neuretzat sortu nuen, baina ez nintzen itxaroten ari nintzen bakarra.