Todo comezou cun libro que non podía ler.

Ola, son Dott. Antes de ser programador, son lector.

Para case todos os problemas cos que me atopei na vida, a resposta xa estaba nun libro. Así que leo moito, cen horas ao ano, ás veces douscentas.

E acontecía sempre o mesmo. Namorábame dun libro que nunca fora traducido á miña lingua materna, o chinés. Así que fixen o que fai todo lector: agardei. Cada poucos meses buscaba unha tradución e quedaba sen nada. A maioría dos libros non se traducen nunca, e os poucos afortunados tardan anos en chegar.

Así que collín o camiño difícil, aínda que "lucky" está máis preto da verdade. Xa lía inglés o suficientemente ben como para arranxarme. Pero o suficientemente ben ten un prezo: nunca lín tan rápido en inglés como o fago na miña propia lingua. Un libro que me leva unha semana en chinés pode levarme moito máis en inglés. A porta abriuse, pero o prezo da entrada foi absurdo. E eu era un dos afortunados, pero ninguén debería ter que aprender un idioma enteiro só para ler un libro que ama, e menos aínda agora, cando a IA converteu a tradución, a efectos prácticos, nun problema resolto.

Non creo que a lingua na que se escribiu un libro deba decidir quen ten dereito a lelo.

Así que construín BookTranslator. Dáslle un libro nunha lingua que non podes ler, e devólveche a obra enteira nunha que si podes.

A tecnoloxía xa existía; alguén só tiña que construíla. Construína para min, pero non era o único que agardaba.