Het begon met een boek dat ik niet kon lezen.

Hoi, ik ben Dott. Voordat ik ontwikkelaar ben, ben ik een lezer.

Voor bijna elk probleem dat ik in mijn leven ben tegengekomen, lag het antwoord al in een boek. Dus ik lees veel, honderd uur per jaar, soms tweehonderd.

En steeds gebeurde hetzelfde. Ik werd verliefd op een boek dat nooit naar mijn moedertaal Chinees was vertaald. Dus deed ik wat elke lezer doet: ik wachtte. Om de paar maanden ging ik op zoek naar een vertaling en kwam met lege handen terug. De meeste boeken worden nooit vertaald, en de gelukkige paar duren jaren om te verschijnen.

Dus koos ik de moeilijke weg, al ligt "lucky" dichter bij de waarheid. Ik las al goed genoeg Engels om me te redden. Maar goed genoeg heeft een prijs: ik heb nooit zo snel in het Engels gelezen als in mijn eigen taal. Een boek dat me in het Chinees een week kost, kan in het Engels veel langer duren. De deur ging open, maar de toegangsprijs was absurd. En ik was een van de gelukkigen, maar niemand zou een hele taal moeten leren alleen maar om een boek te lezen waar hij van houdt, zeker niet nu, nu AI vertalen in de praktijk tot een opgelost probleem heeft gemaakt.

Ik vind niet dat de taal waarin een boek is geschreven zou moeten bepalen wie het mag lezen.

Dus bouwde ik BookTranslator. Je geeft het een boek in een taal die je niet kunt lezen, en het geeft je het hele boek terug in een taal die je wél kunt lezen.

De technologie was er al; iemand moest het gewoon bouwen. Ik bouwde het voor mezelf, maar ik was niet de enige die wachtte.